รางวัลแด่คนช่างฝัน
อย่ากลับคืนคำเมื่อเธอย้สัญญาอย่าเปลื่ยนวาจา
เมื่อเวลาแปรเปลื่ยนไปให้เธอหมายมั่นคงแล้วอย่าหลงไปเชื่อใคร
เดินทางไปอย่าหวั่นใครขวางกั้น
มีดวงตะวันส่องเป็นแสง
สีทองกระจ่างครรลองให้ใฝ่ปองและสร้างสรรค์เมื่อดอกไม้แย้มบาน
ให้คนหาญสู้ไม่หวั่นคือรางวัลแด่ความฝันอันยิ่งใหญ่... ให้เธอ
บนทางเดินที่มีขวากหนามถ้าเธอคร้าม
ถอยไปฉันคงเก้อฉันยังพร้อมช่วยเธอเสมอเพียงตัวเธอไม่หนีไปเสียก่อน
จะปลอบดวงใจให้เธอหายร้าวรานจะเป็นสะพานให้เธอเดินไปแน่นอน
จะเป็นสายน้ำเย็นดับกระหายยามโหยอ่อนคอยอวยพรให้เธอสมดังหวังได้..นิรันดร์
มีดวงตะวันส่องเป็นแสงสีทองกระจ่างครรลองให้ใฝ่ปองและสร้างสรรค์เ
มื่อดอกไม้แย้มบานให้คนหาญสู้ไม่หวั่นคือรางวัลแด่ความฝันอันยิ่งใหญ่
ให้...เธอ
จำได้ว่าวันที่จบการศึกษาต้องเข้าพิธีรับพระราชทานปริญญาบัตรระหว่างทางที่จะเดินเข้าตึก
ได้ยินเสียงเพลงนี้ดังขึ้นมาตามลำโพงข้างทางที่เดินผ่าน
ภาพความทรงจำตลอดระยะเวลาที่ศึกษาหาความรู้ในรั้วมหาวิทยาลัยผ่านเข้ามาเป็นฉากๆ ตั้งแต่ตอนรับน้อง เรียน เล่น ทำกิจกรรม สอบ และประกาศผลสอบบางคนอาจคิดว่าวันจบการศึกษาเป็นวันที่สิ้นสุดของการเรียนแล้ว
แต่ฉันว่ามันไม่ใช่มันคือประตูเพื่อเปิดไปสู่โลกแห่งการเรียนรู้ต่างหาก
มีความรู้อีกมากมายรอเราอยู่ข้างนอกนั่น....ต่อให้ใช้เวลาทั้งชีวิตก็เรียนรู้ไม่มีวันหมด
มองผู้คนรอบๆเต็มเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม
และความยินดีที่สำเร็จการศึกษาเป็นอีกวันหนึ่งที่จะอยู่ในความทรงจำตลอดไปพร้อมๆกับเพลงๆนี้ค่ะ |
